Şu hayat ne garip değil mi? .. Umut dolu yürekle beklersin yıllarca, Gözün yollarda.. Gelecek dersin hep, bir gün.. Kapım çalınacak ansızın, Nasılsa.. Bahar...
Gün gelir Eskirmiş sevgiler dediler İnanmadım.. Sevgi eskir miydi hiç Sevgi büyürdü,sevgi çoğalırdı Benim bildiğim.. Sevgi öyle bir duyguydu ki Doldurduğu yüreğe can verirdi Filiz...
Maviye sevdalı, Bir deli yürek benimkisi.. Ha gökyüzü,görürüm ha deniz Ne fark eder ki.. Bir kere maviyi görsün, Mavi değsin sevdalı yüreğime yeter ki.....
Denizi seyrediyorum bir kıyıdan, Yapayalnız.. Martılar var,dalgalar var, Yakamozlar var da, Sen yoksun... Bahar gelmiş, Güller açmış bahçemde rengarenk.. Sarı güller,kırmızı güller, Beyaz güller...
Artık veda zamanı geldi Acı tatlı her ne varsa yaşanan Bugün ben seni yolcu ediyorum Yüreğimin sığ limanından.. Ardından yavaş yavaş Ufukta kayboluşuna bakıyorum...
Ben seni.. Bu şehri sevdiğim gibi sevdim Her sokağında adım adım buldum izlerini Taşına toprağına gömdüm sana olan hasretimi Bu şehrin kokusunu sevdiğim gibi sevdim...
Adı yok sevdamın.. Tarifi yok.. Tek bildiğim, Büyüdüğü içimde Her geçen gün.. Yüreğimi dolduran, Bu sevginin adı yok.. Sadece kelimeler Can veriyor sevdama.. Satır...
Söylesene İstanbul Kaç sevda gömüldü toprağına Her gün binlerce ayağın çiğneyip geçtiği Kaç yürek yatıyor kaldırım taşlarının altında Asırlardır büyük bir sabırla...